Polskie materiały budowlane znajdują zastosowanie na rynku norweskim między innymi ze względu na korzystny stosunek jakości do ceny. Do Norwegii trafiają zarówno pojedyncze produkty, jak i większe partie przeznaczone na inwestycje budowlane.
Zakres importowanych materiałów jest szeroki. Obejmuje między innymi stolarkę, materiały izolacyjne, produkty wykończeniowe oraz elementy konstrukcyjne.
| Materiały sprowadzane z Polski | Przykłady |
|---|---|
| Okna i drzwi | PCV, aluminium, drewno |
| Izolacja | Styropian EPS i XPS, mineralne materiały izolacyjne |
| Materiały budowlane | Cegła ceramiczna, bloki betonowe |
| Materiały wykończeniowe | Płytki ceramiczne i gresowe, posadzki, parkiety |
| Elementy prefabrykowane | Prefabrykaty betonowe |
| Stolarka | Stolarka wewnętrzna i schodowa |
Sama organizacja transportu nie jest jednak równoznaczna z zakończeniem procesu importowego. Przed wysłaniem towaru do Norwegii trzeba odpowiednio przygotować dokumentację, ustalić klasyfikację taryfową i sprawdzić wymagania dotyczące konkretnego produktu.
Nie każdy materiał budowlany wymaga takiej samej dokumentacji
Materiały budowlane tworzą bardzo szeroką grupę produktów, dlatego ich import nie powinien być traktowany według jednego schematu. Znaczenie ma zarówno rodzaj towaru, jak i jego pochodzenie oraz przeznaczenie.
W praktyce przed wysyłką warto ustalić przede wszystkim:
- jak sklasyfikowany jest dany produkt,
- jakie dokumenty potwierdzają jego pochodzenie,
- czy wymagane jest oznakowanie CE,
- czy potrzebna jest deklaracja właściwości użytkowych (DoP),
- czy dla danego produktu występują dodatkowe wymagania,
- czy konieczna jest norweska aprobata techniczna lub ocena jednostki notyfikowanej.
W zakresie wymagań dotyczących produktów budowlanych znaczenie ma między innymi Direktoratet for byggkvalitet (DiBK), czyli norweski urząd budowlany.
W zależności od rodzaju materiału może być wymagane oznakowanie CE lub norweska aprobata techniczna (NorgesInfo). W przypadku konkretnych produktów mogą pojawić się również dodatkowe wymagania, dlatego dokumentację najlepiej zweryfikować jeszcze przed rozpoczęciem importu.
Cło zależy między innymi od pochodzenia towaru
Jednym z elementów, które należy ustalić przed wysyłką, jest pochodzenie materiałów. Przy potwierdzonym polskim lub unijnym pochodzeniu stawka celna wynosi 0%.
Jeżeli importer nie posiada dokumentu potwierdzającego pochodzenie, może zostać zastosowana stawka MFN. W przypadku materiałów budowlanych wynosi ona zazwyczaj od 0 do 5%.
| Pochodzenie / dokumentacja | Stawka celna |
| Potwierdzone polskie lub unijne pochodzenie | 0% |
| Brak dokumentu potwierdzającego pochodzenie | Może zostać zastosowana stawka MFN |
| Stawka MFN dla materiałów budowlanych | Zazwyczaj 0–5% |
Dlatego sam fakt, że towar został wysłany z Polski, nie powinien być traktowany jako wystarczająca informacja. Przy odprawie znaczenie ma potwierdzone pochodzenie produktu.
Klasyfikacja taryfowa – ważny element odprawy
Kolejną kwestią jest właściwe przyporządkowanie produktu do odpowiedniej klasyfikacji taryfowej. Poszczególne materiały budowlane należą do różnych grup towarowych, dlatego każdy produkt powinien zostać sklasyfikowany odpowiednio do jego rodzaju.
Przykładem może być dostawa 450 okien PCV z Polski. W tym przypadku zastosowano klasyfikację HS 3925.20, a wartość zamówienia wynosiła 1 100 000 PLN.
Prawidłowa klasyfikacja ma znaczenie dla przygotowania zgłoszenia celnego i ustalenia warunków, na jakich towar może zostać wprowadzony do Norwegii.
Okna PCV – przykład importu
Jedną z realizowanych dostaw była dostawa 450 okien PCV dla norweskiego dewelopera.
Przed przeprowadzeniem odprawy zweryfikowano:
| Sprawdzany element | Zakres |
| Klasyfikacja towaru | HS 3925.20 |
| Oznakowanie | CE |
| Dokumentacja | Deklaracje właściwości użytkowych |
| Wartość zamówienia | 1 100 000 PLN |
| Stawka celna | 0% |
| Miejsce dostawy | Budowa w Oslo |
| Czas transportu | 5 dni od załadunku w Polsce |
Po sprawdzeniu wymaganej dokumentacji przeprowadzono odprawę celną z zerową stawką cła. Dzięki sprawnej organizacji transportu okna dotarły na budowę w Oslo w ciągu 5 dni od załadunku w Polsce.
Przykład ten pokazuje, że przygotowanie dokumentacji jeszcze przed wysyłką ma znaczenie nie tylko dla samej odprawy, ale również dla sprawnej organizacji całej dostawy.
Styropian i inne materiały izolacyjne
W przypadku materiałów izolacyjnych również trzeba zweryfikować wymagania dotyczące konkretnego produktu.
Styropian wykorzystywany w budownictwie w Norwegii musi posiadać oznakowanie CE oraz spełniać norweskie wymagania dotyczące ognioodporności. Producent powinien także dostarczyć deklarację właściwości użytkowych (DoP).
Jeżeli produkt nie posiada oznakowania CE, może być konieczne uzyskanie norweskiej aprobaty ETA albo przeprowadzenie oceny przez jednostkę notyfikowaną.
| Materiał / sytuacja | Wymagania wskazane w materiale |
| Styropian stosowany w budownictwie | Oznakowanie CE |
| Styropian | Norweskie wymagania dotyczące ognioodporności |
| Styropian | Deklaracja właściwości użytkowych (DoP) |
| Produkt bez CE | Może być konieczna norweska aprobata ETA |
| Produkt bez CE | Może być konieczna ocena jednostki notyfikowanej |
W takich przypadkach wcześniejsze ustalenie dokumentacji jest szczególnie ważne. Pozwala przygotować wymagane formalności jeszcze przed rozpoczęciem transportu.
Transport materiałów budowlanych do Norwegii
Sposób przewozu zależy od wielkości dostawy i organizacji importu. Materiały budowlane mogą być transportowane zarówno jako pojedyncze przesyłki, jak i większe partie.
Przy większych dostawach możliwe jest wykorzystanie transportu kontenerowego. Import obejmuje zarówno przesyłki LCL, jak i pełne kontenery 20′ oraz 40′.
| Skala / forma dostawy | Możliwość transportu |
| Pojedyncza dostawa | Przesyłka |
| Większa partia | LCL |
| Pełna dostawa kontenerowa | Kontener 20′ |
| Pełna dostawa kontenerowa | Kontener 40′ |
| Regularne dostawy | Organizacja formalności dopasowana do rodzaju i skali importu |
Przy regularnym imporcie sposób organizacji formalności może zostać dostosowany do rodzaju oraz skali dostaw. Niezależnie od tego, czy chodzi o pojedynczy transport, LCL czy pełny kontener, importer powinien przygotować odpowiednią dokumentację.
Jeżeli pojawiają się problemy z dokumentami lub wymaganiami dotyczącymi określonego produktu, pomoc w zakresie formalności może zapewnić agencja celna, również przy kontakcie z odpowiednimi jednostkami certyfikacyjnymi.
MVA – drugi element kosztów importowych
Poza cłem przy sprowadzaniu materiałów budowlanych do Norwegii trzeba uwzględnić również MVA.
MVA wynosi 25% i jest naliczane od wartości celnej CIF.
| Element | Informacja |
| MVA | 25% |
| Podstawa naliczenia | Wartość celna CIF |
| Płatnicy MVA w Norwegii | Zapłacony podatek może zostać odliczony |
Firmy budowlane zarejestrowane jako płatnicy MVA w Norwegii mogą odliczyć zapłacony podatek. Prawidłowo przygotowana dokumentacja importowa ma więc znaczenie również z punktu widzenia późniejszego rozliczenia podatku.
Co warto przygotować przed wysłaniem towaru?
Przed rozpoczęciem transportu dobrze jest zebrać informacje dotyczące zarówno samego produktu, jak i jego dokumentacji.
Najważniejsze elementy można ująć w kilku punktach:
- Klasyfikacja taryfowa konkretnego materiału.
- Dokument potwierdzający jego pochodzenie.
- Sprawdzenie, czy wymagane jest oznakowanie CE.
- Weryfikacja deklaracji właściwości użytkowych (DoP).
- Sprawdzenie norweskiej aprobaty technicznej, jeżeli jest potrzebna.
- Ustalenie, czy konieczna będzie ocena jednostki notyfikowanej.
- Przygotowanie dokumentacji importowej.
- Zaplanowanie transportu odpowiednio do wielkości dostawy.
Takie przygotowanie pozwala odpowiednio opracować zgłoszenie celne i dokumentację jeszcze przed przyjazdem towaru do Norwegii.
Materiały budowlane z Polski – najważniejsze informacje w jednym miejscu
| Kwestia | Najważniejsza informacja |
| Pochodzenie polskie lub unijne | Przy potwierdzonym pochodzeniu cło wynosi 0% |
| Brak dokumentu pochodzenia | Może zostać zastosowana stawka MFN |
| MFN | Dla materiałów budowlanych zazwyczaj 0–5% |
| Klasyfikacja | Powinna zostać ustalona dla konkretnego produktu |
| MVA | 25% od wartości celnej CIF |
| Płatnicy MVA | Mogą odliczyć zapłacony podatek |
| CE | Wymagane w zależności od rodzaju produktu |
| DoP | Wymagana przy określonych materiałach |
| Produkt bez CE | Może wymagać norweskiej aprobaty ETA lub oceny jednostki notyfikowanej |
| Transport | Możliwa pojedyncza przesyłka, LCL oraz kontenery 20′ i 40′ |
W przypadku materiałów budowlanych nie ma jednego zestawu dokumentów odpowiedniego dla każdego produktu. Inaczej może wyglądać przygotowanie importu okien, inaczej styropianu, a jeszcze inaczej prefabrykatów betonowych czy materiałów wykończeniowych.
Najważniejsze jest więc sprawdzenie konkretnego towaru przed wysyłką, a następnie odpowiednie przygotowanie klasyfikacji, dokumentacji oraz transportu.
Odpowiadamy na pytania:
Czy materiały budowlane sprowadzane z Polski są objęte cłem?
Przy potwierdzonym polskim lub unijnym pochodzeniu stawka celna wynosi 0%. Jeżeli importer nie posiada dokumentu potwierdzającego pochodzenie, może zostać zastosowana stawka MFN. Dla materiałów budowlanych wynosi ona zazwyczaj od 0 do 5%.
Czy przy imporcie styropianu obowiązują dodatkowe wymagania?
Tak. Styropian wykorzystywany w budownictwie musi posiadać oznakowanie CE oraz spełniać norweskie wymagania dotyczące ognioodporności. Producent powinien również dostarczyć deklarację właściwości użytkowych (DoP).
Ile wynosi MVA przy imporcie materiałów budowlanych?
MVA wynosi 25% i jest naliczane od wartości celnej CIF. Firmy budowlane zarejestrowane jako płatnicy MVA w Norwegii mogą odliczyć zapłacony podatek.
Czy do Norwegii można sprowadzać materiały budowlane w kontenerach?
Tak. Import może obejmować zarówno przesyłki LCL, jak i pełne kontenery 20′ oraz 40′. Sposób organizacji importu jest uzależniony od rodzaju i skali dostawy.
Polskie autoryzowane biuro księgowe w Norwegii
+47 939 82 173