Okres wypowiedzenia umowy o pracę w Norwegii jest uzależniony od długości stażu pracy oraz warunków zawartych w umowie. To kluczowa informacja zarówno dla pracodawców, jak i pracowników. W przypadku pracowników z mniej niż 5-letnim stażem okres wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc. Dla osób ze stażem od 5 do 10 lat wynosi on co najmniej 2 miesiące, natomiast dla pracowników z ponad 10-letnim stażem – co najmniej 3 miesiące. Jeśli umowa przewiduje dłuższy okres wypowiedzenia niż wymagany prawem, obowiązuje zapis korzystniejszy dla pracownika. Dla pracowników z ponad 10-letnim stażem oraz odpowiednim wiekiem, minimalne okresy wypowiedzenia wynoszą: powyżej 50 lat – 4 miesiące, powyżej 55 lat – 5 miesięcy, a powyżej 60 lat – 6 miesięcy.
Pracodawca jest zobowiązany dostarczyć pisemne wypowiedzenie osobiście lub wysłać je listem poleconym. Dokument powinien zawierać dane pracownika oraz terminy dotyczące negocjacji lub wniesienia pozwu do sądu. Okres wypowiedzenia rozpoczyna się w momencie doręczenia dokumentu pracownikowi. Wypowiedzenie przekazane za pomocą wiadomości lub telefonicznie nie ma znaczenia. Pracodawca powinien również zaproponować pracownikowi inną posadę w firmie, zwłaszcza jeśli pracownik utracił certyfikaty lub uprawnienia. Pracodawca ma także obowiązek spotkać się z pracownikiem. Na takim spotkaniu może być obecny przedstawiciel związków zawodowych.
Pracownik także musi dostarczyć pisemne wypowiedzenie osobiście lub listem poleconym. Okres wypowiedzenia zazwyczaj rozpoczyna się od pierwszego dnia następnego miesiąca. Na przykład, jeśli wypowiedzenie zostanie złożone 20 maja, zaczyna obowiązywać od 1 czerwca, a pracownik musi pracować do 30 czerwca.
Pracodawca musi mieć uzasadnione powody do zwolnienia pracownika, takie jak redukcja etatów, likwidacja działu lub niezrealizowanie obowiązków zawodowych. Zwolnienia bez uzasadnienia są niedopuszczalne. Pracodawca nie może zwolnić pracownika bez konkretnego powodu.
W okresie próbnym pracodawca ma prawo zwolnić pracownika, jeśli ten nie wywiązuje się ze swoich obowiązków. Umowa na okres próbny powinna być sporządzona na piśmie. Jeśli taka umowa nie istnieje, warunki pracy reguluje Arbeidsmiljøloven, a zwolnienie musi być obiektywnie uzasadnione.
Powyższy artykuł stanowi podsumowanie ogólnych przepisów i wytycznych. Kwestie rozwiązania umowy w Norwegii są złożone. Jeśli nie jesteś pewny, jak postępować, skontaktuj się z autoryzowanym księgowym lub prawnikiem.
Twoje Autoryzowane Biuro Księgowe
+47 939 82 173