W przypadku zasiłku dla bezrobotnych (dagpenger) istnieje tzw. okres karencji wynoszący 18 tygodni, który może znacząco wpłynąć na czas otrzymania wsparcia finansowego. Okres karencji obowiązuje, jeśli utrata pracy nastąpiła z naszej winy lub zrezygnowaliśmy z zatrudnienia bez uzasadnionego powodu. Jest to szczególnie istotne, ponieważ okres karencji zaczyna upływać dopiero od momentu przyznania zasiłku. Oznacza to, że mimo akceptacji wniosku o dagpenger przez 18 tygodni nie otrzymujemy żadnych świadczeń.
Warto zrozumieć, w jakich sytuacjach okres karencji ma zastosowanie. Gdy pracodawca rozwiązuje z nami umowę, ale nie z naszej winy, np. w wyniku redukcji etatów, zasiłek dagpenger jest wypłacany od pierwszego dnia bezrobocia – bez okresu karencji. Jeśli jednak zostajemy zwolnieni z naszej winy, na przykład z powodu niewłaściwego zachowania lub braku wywiązywania się z obowiązków, obowiązuje pełne 18 tygodni karencji, podczas których zasiłek nie będzie wypłacany.
Podobnie, gdy sami składamy wypowiedzenie bez uzasadnionego powodu, np. rezygnując z pracy bez istotnej przyczyny, również czeka nas 18-tygodniowy okres karencji. W wyjątkowych przypadkach, takich jak złożenie wypowiedzenia z powodu problemów zdrowotnych uniemożliwiających wykonywanie pracy czy mobbingu, dagpenger może być wypłacane od pierwszego dnia bezrobocia – wówczas okres karencji nie obowiązuje.
Warto pamiętać, że to pracodawca jest odpowiedzialny za wpisanie powodu zwolnienia, dlatego dobrze jest wcześniej uzgodnić z nim tę kwestię, zwłaszcza gdy rozważamy złożenie wypowiedzenia. Jeśli powód podany przez pracodawcę nie jest zgodny z naszymi odczuciami, mamy możliwość wyjaśnienia sytuacji w NAV i wnioskowania o skrócenie okresu karencji. Najkorzystniej jest jednak ustalić odpowiedni wpis z pracodawcą, choć oczywiście musi on być zgodny z prawdą.
Twoje Autoryzowane Biuro Księgowe
+47 939 82 173